Pączki, pajączki nie przejmuj się …

To było niesamowite spotkanie! Przez cztery miesiące 24-23-22 kobiety w różnym wieku, o różnych narodowości, różnych zainteresowań spotykało się w czwartkowe popołudnia.

Rozmawiałyśmy, oglądałyśmy spektakle, tańczyłyśmy, zapisywałyśmy nasze myśli, czasem śpiewałyśmy, słuchałyśmy siebie.

I tak z tych naszych spotkań Aleksandra Bożek Muszyńska utkała niezwykłe przedstawienie, wyjątkowy pełen energii, radości performance.

Projekt się skończył, ale nadal jesteśmy w nim razem, piszemy do siebie, ustalamy nieformalne spotkania. Jest nam dobrze w tym gronie.

Materiały organizatora: Mazowiecki Instytut Kultury i Fundacja Artystyczna PERFORM.

Na początku była guma, na tyle istotna, że nazwana gumą do życia. Ale to był zaledwie początek… Ta z pozoru błaha rzecz, podlana ruchowym sosem i okraszona intuicyjnym dźwiękiem, wywołała lawinę kreatywności, zapachów, smaków i skojarzeń! Coś się zaczęło wylewać i przetaczać, czasem z nadmiaru, a czasem z braku.

Z pudrowej barwy głosu wyłonił się dźwięk dźwiękologiczny, o logice sobie tylko znanej, zauważalny jedynie tylną częścią oka. Dotyk, kolor, ruch – najsłodszy refren powtarzany bez słów, który dopiero później pachnie znajomo, przynajmniej w głowie jej kosmosu…

Wypieki, ale te na twarzy, relikwie codzienności noszone bezwstydnie tak jak wielkie biodra!

O nieistotna istoto – nie myśl za dużo i pozwól, żeby strumień piękności porwał Cię i zassał! Zassał jak pączki!

Pączki, pajączki, nie przejmuj się…

Spektakl „Pączki, pajączki, nie przejmuj się…” to pokaz kończący projekt w ramach Animacji społecznych Centralnej Sceny Tańca.

Grupa 23 kobiet pod okiem choreografki i improwizatorki Aleksandry Bożek-Muszyńskiej przez prawie cztery miesiące zgłębiała różne formy improwizacji ruchowej i dźwiękowej. Punktem wyjścia do pracy była książka Warrena Ellisa Guma Niny Simone.

W czasie prób zaczęły wyłaniać się indywidualne historie uczestniczek, które w formie wierszy i piosenek stały się osią performansu.

Powstała poetycka opowieść o byciu tu i teraz, w której ruch, dźwięk i treść meandrują między sobą i wciąż szukają nowych trajektorii.

Koncepcja: Aleksandra Bożek-Muszyńska

Choreografia: Aleksandra Bożek-Muszyńska i uczestniczki projektu.

Kreacja i wykonanie: Jowita Bożek, Sasha Cherkas, Natalia Drozdowicz, Sandra Eliasz, Anna Janicka, Irmina Konefał, Aleksandra Kowalczyk, Maja Kowalczyk, Ludmiła Kruszewska, Marta Krycińska, Małgosia Kuszner, Monika Leszczyńska, Agata Maciejewska, Stephanie Matuschek, Stella Pawłowska, Katarzyna Płocińska, Agata Redlicka, Kinga Senczyk, Krystyna Słowik, Urszula Strych, Magdalena Szymańska, Katarzyna Wawrzycka, Dorota Ziółkowska

Zdjęcia: Marta Ankiersztejn Węgier, oraz archiwum uczestniczek projektu.

muzyka: collage: O Leazinho – Caetano Veloso, Melody Noir – Patrick Watson, Arleta – Mia Fora Thymamai, Life is Simple – Maestic Feat Salome Das i inne.

projekt: Centralna Scena Tańca w Warszawie,

Edycja VI organizator: Mazowiecki Instytut Kultury i Fundacja Artystyczna PERFORM współfinansowanie: m.st. Warszawa

Leave a comment